Τα παιδιά που πάσχουν από τη διαταραχή αυτή βρίσκονται διαρκώς σε υπερδιέγερση και κίνηση και η προσοχή τους διασπάται συνεχώς. Η διαταραχή αυτή είναι συνηθέστερη στα αγόρια και μπορεί να συνδυαστεί με άλλες δυσκολίες όπως καθυστέρηση στην ομιλία, δυσκολία στην εκμάθηση και στην γραφή ή και αδυναμία προσανατολισμού στο χώρο.
Πως οι γονείς όμως μπορούν να καταλάβουν ότι το παιδί του πάσχει από αυτή τη διαταραχή;
H παιδίατρος Κοντούλη Καλλιόπη, αναφέρει στο site της:
''Τα νήπια που έχουν την διαταραχή συνήθως τρέχουν από τη μια μεριά του δωματίου στην άλλη, μιλούν συνέχεια, σε διακόπτουν, σπάζουν και χάνουν τα παιγνίδια τους.
Αδυνατούν να ακολουθήσουν τη σειρά τους σε παιχνίδι με άλλα παιδιά, είναι απείθαρχα, ανεβαίνουν στα έπιπλα, δεν κάθονται σ' ένα μέρος, πηδούν από τη μια ασχολία στην άλλη, κοιμούνται αργά και ξυπνούν νωρίς.''
Επίσης συμπληρώνει: ''Στην σχολική ηλικία δεν μπορούν να εστιάσουν την προσοχή τους στο μάθημα, είναι συνεχώς αφηρημένα, σηκώνονται από τη θέση τους και η προσοχή τους διασπάται με το παραμικρό. Ξεχνούν τα βιβλία τους και τα μολύβια τους, απαντούν στον δάσκαλο χωρίς να περιμένουν τη σειρά τους ή χωρίς να ερωτηθούν. Μιλούν ακατάπαυστα, δεν περιμένουν στη γραμμή για να μπουν στην τάξη, δεν ακολουθούν τους κανόνες της τάξης και αδυνατούν να ακολουθήσουν κανόνες σε ομαδικό παιχνίδι. Τα παιδιά με τη διαταραχή συχνά εμφανίζουν εκρήξεις θυμού, ανυπομονησία, ευμετάβλητο συναίσθημα, χαμηλή αυτοεκτίμηση, υφίστανται απόρριψη και έχουν χαμηλή επίδοση στα μαθήματα.''
Aν αντιληφθείτε κάτι από τα παραπάνω, απευθυνθείτε στο παιδίατρο σας ο οποίος θα σας κατατοπίσει για τα περαιτέρω.
Πηγή: metrogreece.gr
