Ο Πάμπλο Πικάσο υπήρξε μέλος της Αριστεράς και υπέρμαχος της παγκόσμιας ειρήνης. Ωστόσο, νέα έρευνα, αναφέρει σε δημοσίευμα του το περιοδικό "New Statesman", φέρνει στο φως νέες πτυχές των σχέσεων του μεγάλου ζωγράφου με το καθεστώς Φράνκο υποδεικνύοντας την ανάγκη αναθεώρησης των βασικών παραδοχών γι΄ αυτόν.
Ο πίνακας της Γκουέρνικα δημιουργήθηκε για το περίπτερο των Ισπανών Δημοκρατικών στην Παγκόσμια Έκθεση των Παρισίων του 1937. Η καλλιτεχνική απεικόνιση της ισοπέδωσης της βασκικής πόλης από τα βομβαρδιστικά του Φράνκο έδωσε νέα μορφή και διάσταση στον ανθρώπινο πόνο.
Ταυτόχρονα, ο πίνακας αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία της φήμης του καλλιτέχνη. Μέσα από την Γκουέρνικα ξεπροβάλλει ο ειρηνιστής Πικάσο, που θα γίνει μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος μετά την απελεύθερωση του Παρισιού από τους Γερμανούς ναζί. Εξόριστος από την Ισπανία και γνωρίζοντας τον κίνδυνο που εγκυμονούν οι φαλαγγίτες για τον πολιτισμό, ο Πικάσο έγινε μέλος της κομμουνιστικής οικογένειας, αλλά και η πιο διακεκριμένη φωνή στον αγώνα κατά της καπιταλιστικής και φασιστικής τυραννίας.
Πηγή: Kαθημερινή
